Herstel is Onderhoud

Ik heb als mens dingen meegemaakt, zoals ieder mens dingen meemaakt.
Sommige ervaringen hebben me wijzer gemaakt.
Andere momenten hebben juist deuken achtergelaten.
Pijn, schaamte, onzekerheid, zoeken naar wie ik ben en waar ik hoor.
Alles bij elkaar heeft het me gevormd tot wie ik nu ben.

Lange tijd dacht ik dacht ik dat die deuken vooral iets waren om te verbergen.
Inmiddels weet ik dat ze ook iets anders zijn: plekken waar ik heb geleerd, gevoeld, gevallen en weer ben opgestaan.
Sinds ik in herstel ben en bewust aan mezelf werk, is mijn leven stap voor stap veranderd.
Niet ineens perfect, niet zonder moeite, maar wel eerlijker.
Ik heb geleerd verantwoordelijkheid te nemen voor mijn gedrag, mijn keuzes en mijn groei.
Dat betekent dat ik mezelf regelmatig tegen het licht houd.
Niet om mezelf af te breken, maar om alert te blijven.
Om signalen van verval op tijd te herkennen.
Om te blijven kiezen voor wat helpend is in plaats van wat mij langzaam onderuit haalt.

Herstel is voor mij geen eindpunt, maar onderhoud.
Net als een lichaam verzorging nodig heeft, mijn binnenwereld dat ook.
Ik weet inmiddels wat ik nodig heb: rust, eerlijkheid, reflectie, verbinding, en blijven leren.
Door opleiding, trainingen en mijn eigen levenservaring heb ik geleerd om dit niet alleen voor mezelf in te zetten, maar ook professioneel.
Juist omdat ik weet hoe het voelt om vast te zitten in gedachten, patronen of omstandigheden, zodoende kan ik jongeren begeleiden die dat ook ervaren. Niet vanuit een boek alleen, maar vanuit herkenning, zonder oordeel.

Mijn verleden definieert mij niet, maar het geeft me wel gereedschap.
En dat gereedschap gebruik ik vandaag de dag om naast jongeren te staan die hun weg aan het zoeken zijn.
Groei stopt niet. Herstel stopt niet.